ಕಲ್ಪ ಮೀಡಿಯಾ ಹೌಸ್ | ಡಾ. ಗುರುರಾಜ ಪೋಶೆಟ್ಟಿಹಳ್ಳಿ |
1956ರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ (Kannada) ಮಾತನಾಡುವ ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಒಂದೇ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಡಿ ಬಂದು ಏಕೀಕೃತ ಕರ್ನಾಟಕ ರೂಪುಗೊಂಡು ಏಳು ದಶಕಗಳು ಕಳೆದಿವೆ. 1973ರಲ್ಲಿ ‘ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ’ಕ್ಕೆ ‘ಕರ್ನಾಟಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ದೊರೆತು 53 ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಎರಡು ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಘಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ 2026ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ, (Karnataka Rajyothsava)ಕೇವಲ ಸಂಭ್ರಮದ ಸಂದರ್ಭವಲ್ಲ; ಏಕೀಕರಣದ ಆಶಯಗಳು ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಕಾರಗೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವಲೋಕಿಸುವ ಮಹತ್ವದ ಕಾಲಘಟ್ಟವೂ ಹೌದು.
ಏಕೀಕೃತ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನಸು ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವುದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಜನರಲ್ಲಿ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಏಕತೆ ಮೂಡಬೇಕು, ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ ಆಡಳಿತ, ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಬೇಕು, ನಾಡಿನ ನೆಲ–ಜಲ–ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸಂಪತ್ತು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡಬೇಕು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗಬೇಕು ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗನಿಗೂ ಗೌರವಯುತ ಬದುಕು ದೊರೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು.
ಏಳು ದಶಕಗಳ ಬಳಿಕ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಕರ್ನಾಟಕ ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಆ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಸವಾಲುಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೇ ಈ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕು.
ಏಕೀಕರಣದ ಕನಸು
1956ರ ನವೆಂಬರ್‌ 1ರಂದು ಭಾಷಾವಾರು ರಾಜ್ಯಗಳ ಪುನರ್‌ರಚನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವ ಹಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಒಂದೇ ಆಡಳಿತ ಘಟಕದಡಿ ಬಂದವು. ಆಗ ರೂಪುಗೊಂಡ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ‘ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿತ್ತು.
ಆದರೆ ‘ಮೈಸೂರು’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಇಡೀ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಸಮಗ್ರತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿತ್ತು. ಕನ್ನಡದ ವಿವಿಧ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಅಖಂಡ ನಾಡಿಗೆ ಅದರ ಐತಿಹಾಸಿಕ–ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಹೆಸರು ಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯ ಬಲಗೊಂಡಿತು.
ಕನ್ನಡ ಚಳವಳಿಗಾರರು, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಚಿಂತಕರು ಹಾಗೂ ಹಲವು ರಾಜಕೀಯ ನಾಯಕರು ಈ ವಿಚಾರವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟರು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ 1973ರ ನವೆಂಬರ್‌ 1ರಂದು ಅಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ದೇವರಾಜ ಅರಸು ಅವರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ‘ಕರ್ನಾಟಕ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ದೊರೆಯಿತು.
ಹೀಗಾಗಿ ನವೆಂಬರ್‌ 1 ನಮಗೆ ಎರಡು ಮಹತ್ವದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು – ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಏಕೀಕರಣ; ಮತ್ತೊಂದು – ಆ ಏಕೀಕೃತ ನಾಡಿಗೆ ‘ಕರ್ನಾಟಕ’ ಎಂಬ ಸಮಗ್ರ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಹೆಸರು.
ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಏಕೀಕರಣ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಬೇಕಿದೆ
ಭೌಗೋಳಿಕವಾಗಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿಯೂ ಒಂದೇ ರಾಜ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಾವೆಷ್ಟು ಒಂದಾಗಿದ್ದೇವೆ?
ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ, ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ, ಕರಾವಳಿ, ಮಲೆನಾಡು, ಹಳೆ ಮೈಸೂರು, ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ, ಕಿತ್ತೂರು ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂಬ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಗುರುತುಗಳು ಸಹಜವಾದವು. ಆದರೆ ಅವು ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ಮೀರಬಾರದು.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹಂಚಿಕೆ, ನೀರಾವರಿ, ಉದ್ಯೋಗ, ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಶಿಕ್ಷಣ, ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮತೋಲನದ ಭಾವನೆ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು, ಹುದ್ದೆಗಳು ಅಥವಾ ಅವಕಾಶಗಳ ಹಂಚಿಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ‘ಯಾವ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು?’ ಎಂಬ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಂತರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಂದು ಭಾಗದ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗದ ಜನರು ತಮ್ಮದೇ ಸಾಧನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಬೆಳೆದಾಗ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಏಕೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯ.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಯಶಸ್ಸು – ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಶ್ನೆ
2026ರ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜಾಗತಿಕ ಹೆಸರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲಾಗದು. ಮಾಹಿತಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಜೀವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ಅಪ್‌, ಸಂಶೋಧನೆ, ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರು ದೇಶದ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಬೆಳೆಯುವುದೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಮಗ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಸಮಾನಾರ್ಥಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಿಗೂ ಸಮಾನ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೂಡಿಕೆ, ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಾವಕಾಶಗಳು ದೊರೆಯಬೇಕು. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರಾಜ್ಯದ ವಿವಿಧ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬೇಕು.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರತಿಭೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹರಿದುಬರದೆ, ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಯುವಜನರು ತಮ್ಮ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅವಕಾಶ ಪಡೆಯುವಂತಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಬೇಕು.
Kannada: ಕನ್ನಡದ ಮುಂದೆ ಹೊಸ ಸವಾಲುಗಳು
ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಒಂದೂವರೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಭಾಷಿಕ, ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆ ಇದೆ. ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಭಾಷೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನವೂ ದೊರೆತಿದೆ. ಆದರೆ ಇಂದಿನ ಜಾಗತಿಕ ಮತ್ತು ಡಿಜಿಟಲ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಸವಾಲುಗಳು ಹಿಂದಿನಂತಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಭಾಷೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಕಚೇರಿ ವ್ಯವಹಾರ ಅಥವಾ ಫಲಕಗಳ ಭಾಷೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ನೋಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಕೃತಕ ಬುದ್ಧಿಮತ್ತೆ, ಡಿಜಿಟಲ್ ಮಾಧ್ಯಮ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣ, ಮೊಬೈಲ್ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಆನ್‌ಲೈನ್ ಶಿಕ್ಷಣ, ಇ-ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯ.
ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಡಿಜಿಟಲ್ ವಿಷಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕು. ಕನ್ನಡದ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಲಿಪಿಯನ್ನು ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಬೇಕು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಷಯಗಳು, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಶೋಧನಾ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಬೇಕು.
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಬಳಕೆಯ ಭಾಷೆಯಾಗಿ, ಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಸುವುದು.
ಕನ್ನಡದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ವಿರೋಧ ಬೇಡ
ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಅಭಿಮಾನ ಹೊಂದುವುದು ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನ ಎಂದರೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ದ್ವೇಷವಲ್ಲ.
ಇಂದಿನ ಯುವಜನತೆ ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಅವಕಾಶ ಹೊಂದಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಲು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳ ಜ್ಞಾನ ಬೇಕು. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕನ್ನಡದ ಬಗ್ಗೆ ಹೀನಭಾವ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.
‘ನಾನು ಹಲವು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತೇನೆ; ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಾತೃಭಾಷೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ಸಮತೋಲನದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವೇ ಇಂದಿನ ಅಗತ್ಯ.
ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ
ಕನ್ನಡದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷೇತ್ರ ಶಿಕ್ಷಣ.
ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮಾತೃಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆಯಬೇಕು. ಕನ್ನಡ ಮಾಧ್ಯಮದ ಶಿಕ್ಷಣ ಗುಣಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರಾಜಿ ಇರಬಾರದು. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳು, ಡಿಜಿಟಲ್ ಪಾಠಗಳು, ವಿಜ್ಞಾನ–ಗಣಿತದ ಆಧುನಿಕ ವಿಷಯಗಳು ಮತ್ತು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಾಧಾರಿತ ಕಲಿಕಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಬೇಕು.
ಅದೇ ರೀತಿ ವೈದ್ಯಕೀಯ, ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್, ಕಾನೂನು, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಜ್ಞಾನ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಯೂ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
‘ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದಿದರೆ ಅವಕಾಶ ಕಡಿಮೆ’ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದರೆ ಕನ್ನಡ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗಸಂಬಂಧಿತ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಬೇಕು.
ರೈತ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ ಕರ್ನಾಟಕ
ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿಜವಾದ ಶಕ್ತಿ ಅದರ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಿಲ್ಲ. ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲೂ ಇದೆ.
ರೈತರ ಸಮಸ್ಯೆ, ಕೃಷಿಯ ಆದಾಯ, ನೀರಾವರಿ, ಮಾರುಕಟ್ಟೆ, ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆ, ಬೆಳೆ ವೈವಿಧ್ಯ, ಗ್ರಾಮೀಣ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ವಲಸೆ – ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ರಾಜ್ಯದ ಭವಿಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ.
ಬೆಂಗಳೂರು ಜಾಗತಿಕ ನಗರವಾಗುವುದರ ಜತೆಗೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳ್ಳಿಗಳೂ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಬೇಕು. ರೈತ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಎಂಬ ನೋವಿನ ಪದವೇ ನಮ್ಮ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿರಬಾರದು.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಇಂಟರ್ನೆಟ್‌, ಸಾರಿಗೆ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಮತೋಲನದ ಕರ್ನಾಟಕ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಧ್ಯ.
ಯುವಜನತೆ – ಮುಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು
2026ರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತು ಅದರ ಯುವಜನತೆ. ಅವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ದೊರೆಯುತ್ತಿದೆ; ಆದರೆ ಉದ್ಯೋಗ, ಕೌಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತೆಯ ಅವಕಾಶಗಳು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ದೊರೆಯಬೇಕು.
ಯುವಜನರನ್ನು ಕೇವಲ ಉದ್ಯೋಗ ಹುಡುಕುವವರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವ ಬದಲು ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವರನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸಬೇಕು.
ಸ್ಟಾರ್ಟ್‌ಅಪ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಹೊರಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಬೇಕು. ಜಿಲ್ಲಾಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನವೋದ್ಯಮ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮಶೀಲತಾ ತರಬೇತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಬೇಕು.
ನೆಲ–ಜಲ–ಪರಿಸರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ
ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಸರವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟ, ಮಲೆನಾಡು, ಕರಾವಳಿ, ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶಗಳು, ನದಿಗಳು, ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೃಷಿಭೂಮಿ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯದ ಸಂಪತ್ತು.
ನಗರೀಕರಣ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ಪರಿಸರದ ಬೆಲೆಗೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀರಿನ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಕೆರೆಗಳ ಪುನರುಜ್ಜೀವನ, ಅರಣ್ಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ನದಿಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಸುಸ್ಥಿರ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮುಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಆದ್ಯತೆಗಳಾಗಬೇಕು.
ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಕಡೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನ
ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಗಮನ ನೀಡಬೇಕು.
ಗಡಿ ಭಾಗದ ಜನರನ್ನು ಕೇವಲ ಭಾಷಾ ರಾಜಕೀಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ, ಅವರಿಗೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಒದಗಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಅಸ್ತಿತ್ವವೂ ಬಲಗೊಳ್ಳಬೇಕು.
ನೆರೆ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೌಹಾರ್ದ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಿತವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಪ್ರಬುದ್ಧ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಅಗತ್ಯ.
ಏಕೀಕರಣ ಹೋರಾಟಗಾರರ ಕನಸು ನೆನಪಿರಲಿ
ಅಖಂಡ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನಸಿಗಾಗಿ ಅನೇಕ ಮಹನೀಯರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಮುಡಿಪಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಕಯ್ಯಾರ ಕಿಞ್ಞಣ್ಣ ರೈ, ಕೆಂಗಲ್ ಹನುಮಂತಯ್ಯ, ಶಾಂತವೇರಿ ಗೋಪಾಲಗೌಡ, ಅಳವಾಡಿ ಶಿವಮೂರ್ತಿ, ಬಿ.ವಿ. ಕಕ್ಕಿಲಾಯ, ಕೆ. ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕರು ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ಸಮಗ್ರತೆಯ ಪರವಾಗಿ ಶ್ರಮಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಉದ್ದೇಶ ಕೇವಲ ಭೌಗೋಳಿಕ ಏಕೀಕರಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಭಿಮಾನಿ, ಸಮಾನತೆಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಪರ ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ನಿರ್ಮಾಣವೂ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಕನಸಾಗಿತ್ತು.
ಆ ಕನಸನ್ನು ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆ ಹೊಸ ಕಾಲದ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
Also Read>> ಸೊರಬ: ನ. 4 ಕಾನಕೇರಿಮಠದ ದ್ವಾದಶಮಾನೋತ್ಸವ, ಗುರುವಂದನೆ
ಮುಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕ ಹೇಗಿರಬೇಕು?
2026ರ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೇವಲ ‘ಏನು ಸಾಧಿಸಿದ್ದೇವೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳಬಾರದು. ‘ಮುಂದಿನ 25 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು?’ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಕೇಳಬೇಕು.
ಕನ್ನಡವನ್ನು ಆಡಳಿತ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಭಾಷೆಯನ್ನಾಗಿಸುವುದು, ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮಾತೃಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದು, ವಿಜ್ಞಾನ–ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು, ಕೃಷಿಗೆ ಸ್ಥಿರ ಆದಾಯದ ದಾರಿ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಅಸಮಾನತೆ ನಿವಾರಿಸುವುದು, ಯುವಜನರಿಗೆ ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಉದ್ಯಮದ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವುದು, ಪರಿಸರವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುವುದು ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲ ಭಾಗಗಳ ಜನರನ್ನು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬೆಸೆಯುವುದು – ಇವು ಮುಂದಿನ ಕರ್ನಾಟಕದ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಕಲ್ಪಗಳಾಗಬೇಕು.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಕಲ್ಯಾಣ ಕರ್ನಾಟಕ, ಕಿತ್ತೂರು ಕರ್ನಾಟಕ, ಕರಾವಳಿ, ಮಲೆನಾಡು ಮತ್ತು ಹಳೆ ಮೈಸೂರು ಸೇರಿದಂತೆ ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವೂ ತನ್ನದೇ ಆದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅವಕಾಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯಬೇಕು.
ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದಿಂದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದತ್ತ
ಕುವೆಂಪು ಅವರ ‘ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಎತ್ತು’ ಎಂಬ ಕರೆಗೆ ಇಂದು ಹೊಸ ಅರ್ಥವಿದೆ. ಕನ್ನಡಕ್ಕಾಗಿ ಕೈ ಎತ್ತುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಘೋಷಣೆ ಕೂಗುವುದಲ್ಲ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಓದುವುದು, ಬರೆಯುವುದು, ಸಂಶೋಧಿಸುವುದು, ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ರೂಪಿಸುವುದು, ಉದ್ಯಮ ಕಟ್ಟುವುದು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹಸ್ತಾಂತರಿಸುವುದೂ ಕನ್ನಡ ಸೇವೆಯೇ.
ಹುಯಿಲಗೋಳ ನಾರಾಯಣರಾಯರ ‘ಉದಯವಾಗಲಿ ನಮ್ಮ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡ ನಾಡು’ ಎಂಬ ಕನಸು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇದೆ. ಆ ಚೆಲುವ ಕನ್ನಡನಾಡು ಕೇವಲ ಪ್ರಕೃತಿ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಮಾನತೆ, ಜ್ಞಾನ, ಉದ್ಯೋಗ, ಆರೋಗ್ಯ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಮಾನವೀಯತೆಯಿಂದ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಏಕೀಕರಣದ ಏಳು ದಶಕಗಳ ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು – ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಕೇವಲ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಒಂದಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಒಂದಾಗಿಸುವುದು.
ಕರ್ನಾಟಕದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಸರ್ಕಾರವೊಂದೇ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಜನರು, ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ರೈತರು, ಯುವಜನತೆ, ಸಾಹಿತಿಗಳು, ಕಲಾವಿದರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕು.
2026ರ ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವವು ಹೀಗಾಗಿ ಕೇವಲ ಸಂಭ್ರಮದ ದಿನವಾಗದೆ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನದ ದಿನವಾಗಲಿ; ಸಂಕಲ್ಪದ ದಿನವಾಗಲಿ.
ಏಕೀಕರಣದ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಕಂಡ ಕನಸಿನ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮೇಲಿದೆ.
ಎಲ್ಲಾದರೂ ಇರು, ಹೇಗಾದರೂ ಇರು; ಎಂದೆಂದಿಗೂ ನೀ ಕನ್ನಡವಾಗಿರು.
ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಗೆಲ್ಗೆ – ಸಿರಿಗನ್ನಡಂ ಬಾಳ್ಗೆ.
ಜೈ ಹಿಂದ್ – ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ.
ಸುದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಜಾಹೀರಾತಿಗಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ: Whatsapp: 9008761663, 9481252093 – info@kalpa.news
