ನನ್ನುಸಿರಿಗೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರು: ಇದು ಕೊರಡಿನಲ್ಲೂ ಪ್ರೀತಿ ಉಕ್ಕಿಸುವ ನವಿರಾದ ಪದಪುಂಜ

ಕಲ್ಪ ನ್ಯೂಸ್ ಡಿಜಿಟಲ್ ಮೀಡಿಯಾ

ತಂಬೆಲರಿಗೆ ಸುಳಿಗಾಳಿಯ ಹಂಗೇಕೆ?
ಮಳೆಹಾಡಿಗೆ ತಾಳದ ಮೇಳವೇಕೆ?
ನವಿಲಿಗೆ ಪರ ಬಣ್ಣದ ರಂಗೇಕೆ?

ನಗುವಿಗೂ ನಗಿಸಿದವಳೀಕೆ
ನಾಳೆಗಳೂ ಇವಳಿಗೆ ಕಾಣಿಕೆ
ಅನುಗಳಿಗೆಯೂ ಅವಳದೇ ಕನವರಿಕೆ

ಚಂದಿರಳಾದೆ ಬಾಳ ಪಯಣಕೆ
ಕನಸನೆ ಕಾಣದ ಮರುಳು ಜೀವಕೆ
ಉಸಿರ ಬಸಿದೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ

ಎಷ್ಟು ಅಂತ ಬರೆಯಲಿ? ಅನಂತ ನೆನಪುಗಳು, ಎರಡೆಸಳ ತುಟಿಯ ಅಸದಳ ಆನಂದವು. ನೀನು ಅಂದರೆ ಬರೀ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ, ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ರೀತಿ. ನಿನಗಾಗಿಯೇ ಬದುಕುವ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ನಿನಗಾಗಿ ಕಾಯುತ ದಶಕಗಳೇ ಉರುಳಿದವು. ಆ ಕಾಯುವ ಕನವರಿಕೆ ನಿಲ್ಲಗೊಡದು, ಕೂರಗೊಡದು.

ಅಂದು ತೀರದಲಿ ಮರಳ ಕೊರೆದ ಕಾಲ್ಬೆರಳ ತುದಿ ಎದೆಯೊಳಗೆ ನೆನಪುಗಳ ಗೀಚುತಿದೆ ಇಂದು. ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಲ್ಲದ ದಿನವೇ ಇಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಎನ್ನ ಕಾಡದ ಕ್ಷಣವೂ ಇಲ್ಲ. ನೀ ಬೈದರೂ, ಬೈದು ಬಣ್ಣಿಸಿದರೂ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ, ನೀನಿರೆ ಅದೇ ಪ್ರೀತಿ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದು ಒಂದೇ, ನಾ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದು ಒಂದೇ. ಪದಗಳ ಕೋಟೆಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ. ಸಾಲುಗಳು ದಿಡ್ಡಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಅಡಗಿಬಿಟ್ಟಿವೆ.

ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣ
ಹೊಂಬೆಳಕಿನ ಕಣ್ಣ
ಕನಸಿಗೂ ಚೆನ್ನ
ಹ್ಯಾಂಗ ಮರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ

ನೀ ಬರೆದ ಪತ್ರದ ಪ್ರತಿ ಅಕ್ಷರವೂ ಮನದಿ ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ
ಕಾಣುವ ತವಕ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಯ ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದೆ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನಂತೂ ಹೆಸರಿಗಷ್ಟೇ ಮಾಲೀಕ
ಈ ಹೃದಯವ ನಿನಗೆಂದೇ ಬರೆದಿಟ್ಟಾಗಿದೆ

ನಿನ್ನ ಹೊಗಳಲು ಪದಗಳ ಬಂಧ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾನಂತೂ ಮೊದಲೇ ಮರುಳ, ಅಲೆದಾಟ ನಿಲ್ಲುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಪರಿಚಿತ ಭಾವಗಳ ಕುರಿತು ರಾಶಿ ರಾಶಿ ಗೀಚುವ ಕೈ ಬೆರಳುಗಳು ಇಂದು ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ತಡುಕುತ್ತಿವೆ.ನನ್ನುಸಿರಿಗೆ ನಿನ್ನದೇ ಹೆಸರು
ಕನಸುಗಳಿಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ನದೇ ಉಸಿರು

ಅದೊಂದು ಕಾಲವಿತ್ತು.‌ ಯಾರ ಭಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಯಾರ ನಂಟು ಇಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆದ ದಿನಗಳು. ನಿ ಬಂದೆಯಷ್ಟೆ, ಬದಲಾಯಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲ. ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಇಷ್ಟು ಖುಷಿ, ಕನಸು, ಸ್ಥೈರ್ಯ ಎಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ನಿ ಬಂದಮೇಲೆ ಅಚ್ಚರಿ ತರುವಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿ ಹೋಯಿತು.

ಪಾರಿಜಾತದ ಗಂಧ
ನೀಲಾಗಸದ ಅಂದ
ಕೃಷ್ಣ ರಾಧೆಯ ಬಂಧ
ನೀನಿರಲು ಬದುಕೇ ಚಂದ

ಗಂಟೆಗೆ ಒಮ್ಮೆಯಾದರೂ ನಿನ್ನ ಗೋಳು ಹೋಯ್ದುಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋದರೆ ಏನೋ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಾವ. ಈ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಹೆಸರೂ ಇಡದೆ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳು ಆಗಿದ್ದವು. ಆಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದೆವು. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ವಿಶೇಷ ಅನ್ನಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಗ ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು ಎಂದು.ನನ್ನ ನೆನಪಿನೂರಲ್ಲಿ ನಿನದೇ ಕನಸುಗಳ ಸಂತೆ,
ಮಾರಿ ಕೊಳ್ಳುತಿರುವೆ, ಕೊಂಡು ಮಾರುತಿರುವೆ ಮರುಳನಂತೆ,
ತೀರದ ಬಯಕೆಯೊಂದಿಗೆ ತೀರಕೆ ಬರುವ ಅಲೆಯಂತೆ,
ಕೇಳದಲೇ ಗಾಳಿ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಹೂಗಳ ಗಂಧದಂತೆ,
ಚೆಲ್ಲಿ ಹರಡಿ ಕೂತಿರುವೆ ಬಯಕೆಗಳ ಸಾಲ,
ಬಂದು ಹೋಗು ಒಮ್ಮೆ,
ತಣಿದು ತಣಿದು ದಣಿಯಲಿ ಮನ ಕೊಂಚ ಕಾಲ,
ಯಾಕೋ ಕಾಣೆ ನನ್ನ ಆಸೆಯೇ ಬಹು ಸರಳ,
ಕೊಂಡು ಬಿಡು ಒಮ್ಮೆ ಮರಳಿಸದೆಯೇ ಈ ಜೀವವ…